Początkowo popierał sojusz Bułgarii z III Rzeszą. W obliczu decyzji o deportacji Żydów – obywateli bułgarskich – zdobył się jednak na sprzeciw sumienia. Wykorzystując swoją pozycję w parlamencie, zainicjował list protestacyjny podpisany przez grupę posłów oraz podjął działania interwencyjne wobec rządu. Jego postawa przyczyniła się do cofnięcia decyzji o deportacji i ocalenia tysięcy istnień ludzkich. Za sprzeciw wobec polityki władz zapłacił utratą stanowiska wiceprzewodniczącego parlamentu oraz polityczną marginalizacją. Po przejęciu władzy przez komunistów został skazany na 15 lat więzienia; zwolniono go po roku. Ostatnie dekady życia spędził w zapomnieniu i ubóstwie. W 1973 roku został pośmiertnie uhonorowany tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata przez Yad Vashem. Dimityr Peszew jest przykładem człowieka, który potrafił przerwać milczenie wobec rodzącej się zbrodni w państwie sprzymierzonym z nazistowskimi Niemcami. Jak podkreśla autor biografii Peszewa – Gabriele Nissim, jego gest nie wynikał z wcześniejszego heroizmu, lecz z moralnego przebudzenia i zdolności wywołania kryzysu sumienia wśród współodpowiedzialnych. Postawa Peszewa przypomina, że solidarność rodzi się z uznania własnej kruchości i z przekonania, iż milczenie wobec cudzej krzywdy oznacza współudział w niesprawiedliwości.